Logo
Przestrzen

OTOCZENIE STADIONU NARODOWEGO W WARSZAWIE

OTOCZENIE STADIONU NARODOWEGO W WARSZAWIE

III nagroda w międzynarodowym konkursie na opracowanie koncepcji zagospodarowania przestrzennego terenu otoczenia Stadionu Narodowego w Warszawie

Lokalizacja: Błonia otaczające Stadion Dziesięciolecia w Warszawie, ograniczone ulicami: Al. Zieleniecką, Al. Ks. J. Poniatowskiego, Zamoyskiego i torami kolejowymi
Powierzchnia terenu opracowania: ok. 30 ha
Powierzchnia terenu zieleni: 15 ha
Powierzchnia całkowita zabudowy (k. nadziemne): 300 000 m2

Dział:

  • Przestrzeń

Rodzaj opracowania:

  • Konkurs

Projekt: marzec-maj 2008

Zespół:

  • Architekci: Maciej Latoszek, Piotr Czuba, Grzegorz Chodkowski, Sławomir Gzell
  • Architekci: Agnieszka Kowalewska, Katarzyna Kwiatkowska, Michał Kleniewski, Arkadiusz Staniszewski
  • Współpraca: Mariusz Mierzejewski
Dodatkowe informacje:
Główne założenia projektu stanowią symbioza Stadionu z rzeką Wisłą i zachowanie otwartego, krajobrazowego charakteru otoczenia Stadionu.
Zaproponowany w koncepcji Park Starorzecza Wisły – które dawniej istniało w tym miejscu, a jego pozostałościami są dziś Park Skaryszewski z Jeziorkiem Kamionkowskim i Port Praski – to wnętrze urbanistyczno-krajobrazowe mające postać otwartych, trawiastych błoń – miejskiej łąki. Błonia te są miejscem spotkań, zielonym łącznikiem pomiędzy Starą Pragą a Saską Kępą. Jednocześnie, jest to centralna przestrzeń publiczna organizująca kompozycję zabudowy zlokalizowanej obrzeżnie i stanowiącej jej pierzeje. Wzdłuż niskich budynków ramujących park od strony wschodniej i zachodniej znajdują się przestrzenie publiczne o charakterze miejskim – aleje piesze i pieszojezdne, łączące projektowaną halę sportowo-widowiskową oraz Stadion Narodowy i Rondo Waszyngtona z centralnym placem przed wyjściem z metra i stacji PKP Warszawa Powiśle. Plac centralny stanowi przedpole wysokiej zabudowy zlokalizowanej w północnej części terenu. Położony jest „na wodzie” – w połowie nad kanałem łączącym Jeziorko Kamionkowskie z Portem Praskim i w połowie na wyspie połączonej z brzegiem mostkami, a wokół niego zlokalizowano funkcje usługowo-handlowe, centrum kongresowe, oraz biurowce i hotele. Plac umożliwia nie tylko dogodną pieszą komunikację, ale również organizację imprez, koncertów, kiermaszy itp. W ten sposób plac i wyspa wraz z proponowanym na niej centrum rozrywkowym w ciągu zabudowy wzdłuż ulicy Zielenieckiej stają się miejscem koncentracji funkcji o charakterze społecznym.
Zaprojektowana po południowej stronie kanału wodnego plaża miejska sprzyja odpoczynkowi i stwarza możliwości do aktywnej rekreacji. Park podejmuje również społeczny aspekt przestrzeni publicznej – daje możliwość organizowania zarówno dużych imprez plenerowych, jak również tworzy warunki do indywidualnego wypoczynku.
Z opinii Sądu Konkursowego: „Praca przedstawia niezwykły krajobraz pól, wzgórz i dolin oraz, w północnej części terenu, skupisko wieżowców. W rezultacie, praca proponuje wytworzenie sielskiego krajobrazu błoń o charakterze łąkowym. Efektem takiego sposobu myślenia jest uzyskanie atrakcyjnej i indywidualnej w swym charakterze kompozycji. Sposób podejścia do tematu pozwala na uzyskanie zespołu wyrażającego głęboki szacunek dla naturalnej zieleni, a zarazem indywidualnego w swej formie architektonicznej. Godny zauważenia jest również plac pomiędzy kwartałem wieżowców a parkiem, plac z wyspą otoczony kanałami.”