Logo
Projekt

Modernizacja Parku im. J. Polińskiego w Warszawie

MODERNIZACJA PARKU IM. J. POLIŃSKIEGO W WARSZAWIE
I nagroda w konkursie na wykonanie koncepcji architektonicznej modernizacji Parku im. J. Polińskiego w Warszawie

Lokalizacja: Ul. Szaserów, Dzielnica Praga, Warszawa
Powierzchnia terenu opracowania: 5,23 ha

Dział:

  • Przestrzeń

Rodzaj opracowania:

  • Konkurs

Projekt: październik 2008

Zespół opracowujący Czuba Latoszek Sp. z o.o.

  • Architekci: Maciej Latoszek, Piotr Czuba
  • Architekci: Agnieszka Kowalewska, Katarzyna Kwiatkowska, Mariusz Mierzejewski, Michał Kleniewski, Honorata Wolska
Dodatkowe informacje:
Park im. J. Polińskiego stanowi istotny element w Systemie Przyrodniczym Miasta Warszawy. Jest to jeden z parków praskich znajdujących się w ciągu łączącym lasy Mazowieckiego Parku Krajobrazowego i Las Rembertowski poprzez Rezerwat Olszynki Grochowskiej, Park im. J. Szypowskiego „Leśnika”, Park Obwodu AK Praga, Park Skaryszewski, z terenami otwartymi, powiązanymi bezpośrednio z doliną Wisły – błoniami otaczającymi Stadion Narodowy, Portem Praskim, oraz parkami: Praskim i Ogrodem Zoologicznym. Wykorzystując ten potencjał, tworząc w związku z planowaną modernizacją parku także nowe powiązania funkcjonalne, przestrzenne i krajobrazowe w szerszej skali (aleje, ścieżka rowerowa), możemy zapewnić mu prawidłowe funkcjonowanie, co przyczyni się także do rewitalizacji dzielnicy.
Głównym celem koncepcji jest wykreowanie miejskiego wnętrza o charakterze parkowym, które będzie pełniło funkcję społeczną, rekreacyjną i przyrodniczą, a w minimalnym tylko stopniu – tranzytową.
Park podzielono na strefy służące stopniowaniu intensywności zagospodarowania:

  • strefa zewnętrzna, brzegowa – place wejściowe z obiektami kubaturowymi, połączone ze sobą chodnikami oddzielonymi od parku trawnikiem i żywopłotem;
  • strefa passepartout – zewnętrzne tło widokowe wysokich zadrzewień, podkreślonych nasadzeniami roślin okrywowych w żwirze, stanowiące bufor pomiędzy otaczającą przestrzenią miejską, a wnętrzem parku. Tu rozmieszczono elementy programu;
  • strefa otwartych błoń – łąk, mogących służyć swobodnej, indywidualnej rekreacji, a także imprezom plenerowym;
  • strefa centralna – serce parku – polana z placem zabaw dla dzieci oraz wiatą i stolikami – miejscami spotkań;
  • strefa zadrzewień – w trójkącie przecinających się trzech alei – stanowi oparcie, wewnętrzne tło widokowe.

Program

  • w narożniku północno-zachodnim plac wejściowy z pawilonami parkowymi wykonanymi z lekkich materiałów (stal, szkło, drewno), mieszczącymi funkcje kawiarni i lokalnego klubu – galerii; zewnętrzna część placu daje możliwość aranżowania letnich ogródków kawiarnianych, zaś wewnętrzna – ze zbiornikiem wodnym – może ponadto stanowić miejsce organizacji spotkań o charakterze społecznym i kulturalnym, wystaw artystycznych na wolnym powietrzu, a nawet organizacji sceny letniej, gdzie mogą się odbywać spektakle i projekcje filmowe dla publiczności zgromadzonej tak na placu jak i przylegających błoniach. Przy budynku kawiarni zaproponowano pole do gry w boule;
  • w narożniku północno-wschodnim plac wejściowy z pomnikiem J. .Polińskiego na osi głównej założenia;
  • wzdłuż granicy wschodniej i południowej „park psi” – wydzielony żywopłotami, częściowo zadrzewiony teren służący wyprowadzaniu psów i rekreacji: otwarta łąka do swobodnej gonitwy, strefy piaszczysto -żwirowe – do kopania, oraz obszar wyposażony w przeszkody i urządzenia (kładki, koła) umożliwiające właścicielom wspólną zabawę z ich czworonogami, a także psie toalety, oraz altanę dającą schronienie przed deszczem, oświetlenie, ławki i kran ogrodowy;
  • w narożniku południowo-wschodnim plac wejściowy do parku psiego, kończący aleję zewnętrzną;
  • w narożniku południowo-zachodnim plac wejściowy z lekkim pawilonem – obiektem małej gastronomii, roślinnością na zamknięciu osi parku i ławami stanowiącymi miejsce spotkań przy wejściu do parku i na aleję zewnętrzną;
  • wzdłuż granicy zachodniej, przygodowy plac zabaw dla starszych dzieci i młodzieży, wyposażony w zabawki linowe rozstawione w otoczeniu istniejących drzew; w pobliżu pawilonu zaproponowano też drugi plac do gry w boule, ew. wariantowo – szachy ogrodowe, lub minigolfa;
  • wzdłuż granic południowej i północnej, oraz części granic wschodniej i zachodniej strefy wysokich zadrzewień izolacyjnych, z kępami krzewów okrywowych w formie okręgów pod drzewami, służące jako przestrzeń spacerowa;
  • w strefie błoń – indywidualna, swobodna rekreacja i możliwość organizowania imprez plenerowych;
  • w centrum – sercu parku – plac zabaw dla dzieci młodszych z nowymi urządzeniami oraz miękką, bezpieczną i barwną nawierzchnią syntetyczną, która sama w sobie może być elementem zabawowym; a także miejsce spotkań – placyk wypoczynkowy z modułowymi ławami i stolikami.

Zasadą we wszystkich pawilonach parkowych jest dostępność z obu stron – od strony przestrzeni miejskiej, i od strony parku.